Wyższe Śląskie
Seminarium Duchowne

Powołani, aby służyć z miłością

Formacja duchowa

Formacja duchowa powinna ściśle wiązać się z kształceniem intelektualnym i duszpasterskim.

wssd

2018-07-02

Trzeba nauczyć szukać Chrystusa w rzetelnym rozważaniu Słowa Bożego, w czynnym obcowaniu ze świętymi tajemnicami Kościoła, przede wszystkim w Eucharystii i codziennej modlitwie liturgii godzin; w biskupie, który ich posyła, i w ludziach, do których są posyłani, zwłaszcza w ubogich, małoletnich, słabych, grzesznikach i niedowiarkach. Niech z dziecięcą ufnością miłują i czczą Najświętszą Maryję Pannę, którą Jezus Chrystus, umierając na krzyżu, dał uczniowi za matkę”. (por. DFK 8)

Papież Benedykt XVI mówił do kapłanów, iż „mają być specjalistami od Pana Boga”. 6 letnia formacja w seminarium – poprzedzona okresem propedeutycznym – z pewnością sprzyja duchowemu zbliżaniu się do Chrystusa. Każdy rocznik posiada w seminarium swojego Ojca Duchownego, któremu zarówno można się zwierzyć, do którego można pójść po duchową poradę czy też zwrócić się o pomoc w rozeznaniu jakiegoś problemu czy też kwestii. Ojciec duchowny co tydzień prowadzi dla rocznika tzw. punkta czyli około 30 minutowego spotkanie z rocznikiem, gdzie Ksiądz poucza na tematy dot. sposobów medytacji Pisma Świętego, rozmyślania, modlitwy etc. W każdy wtorek natomiast odbywa się konferencja ascetyczna, prowadzona przez któregoś z ojców duchownych lub księdza rektora, a której zadaniem jest przybliżanie i pogłębianie różnych szkół życia duchowego i tego jak życie duchowe powinno przekładać się na życie codzienne i kontakty międzyludzkie. Każdy piątek w seminarium jest dniem pokutnym, dniem spowiedzi, gdzie przy wystawionym Najświętszym Sakramencie można skorzystać z sakramentu pokuty i pojednania u któregoś z kilku spowiedników, nie tylko ojców duchownych, ale także spowiedników przychodzących spoza seminarium (m.in. emerytowani księża czy też zakonnicy). Każdy kleryk musi mieć stałego spowiednika i spowiadać się co najmniej raz na dwa tygodnie.

Dwukrotnie wciągu roku odbywają się kilkudniowe rekolekcje w ciszy, pierwsze na początek roku akademickiego i drugie w Wielkim Poście, których celem jest wyciszenie się, oderwanie od codziennych obowiązków i swoiste odpoczęcie w Panu. Z kolei raz w miesiącu odbywa się jednodniowy dzień skupienia, którego zadaniem również jest przypomnienie sobie, iż w życiu najważniejszy jest Bóg i chęć przebywania z nim.

Co roku w listopadzie odbywają się także cykliczne Dni Duchowości czyli sympozjum, gdzie podczas cykli wykładów w sposób bardziej naukowy przybliża się i uwidacznia jak ważnym elementem życia każdego człowieka jest rozwój duchowy.

Każdy dzień kleryckiego życia, to permanentna praca nad sobą, to codzienna modlitwa, uczestnictwo w eucharystii, nabożeństwach, odmawianiu brewiarza, różańca, adorowanie Pana Jezusa, lektura Pisma Świętego, rachunek sumienia. Każdy kleryk działa także w grupach modlitewnych takich jak Odnowa w Duchu Świętym, grupa Getsemani modląca się za opętanych i zniewolonych czy też Klub Inicjatyw Biblijnych.

Wprawdzie w seminarium kleryk ma wspaniałe możliwości rozwoju duchowego, jednak w dużej mierze, to od niego samego zależy jak blisko będzie Pana Jezusa, bo formacja duchowa nie kończy się wraz z ukończeniem seminarium lecz trwa całe życie.

Formacja