Wyższe Śląskie
Seminarium Duchowne

Powołani, aby służyć z miłością

Grupy charytatywne

2018-07-06

Przez naszą służbę staramy się realizować przykazanie miłości bliźniego. Służba ta polega przede wszystkim na zanoszeniu obiadów osobom starszym, które znajdują się w złej sytuacji materialnej, czy zdrowotnej. Bardzo pracowity jest dla nas okres zimowy, kiedy to zanosimy naszym podopiecznym również opał. Pomagamy też w codziennych pracach i porządkach w domach osób potrzebujących.

W działalność koła czynnie zaangażowana jest większość kleryków naszego seminarium. Wspomagamy również dobroczynne inicjatywy innych kół seminaryjnych, takie jak na przykład sylwester dla bezdomnych, czy paczki na święta dla dzieci z katowickich domów dziecka. Oprócz tego widzialnego wymiaru naszej działalności, jest jeszcze drugi, ważniejszy – osobiste spotkania z Bogiem podczas modlitwy w intencji podopiecznych.

Uczestniczenie w inicjatywach charytatywnych jest jednym ze znaków rozwoju formacji ludzkiej, bowiem taka postawa wyrabia w klerykach wrażliwość społeczną, tak bardzo potrzebną w kapłańskim życiu.

Dom dziecka

Naszym zadaniem jest przekazywanie najprostszych prawd wiary dzieciom. Świadomi, że dzieci mają w sobie ogromne pokłady energii staramy się odpowiadać im potrzebom, dlatego nasze katechezy są dynamiczne (piosenki z pokazywaniem, taniec itp.). W ten sposób staramy się im przekazywać miłość Pana Boga.

Dom dziecka obejmuje osoby w przedziale od 3 do 12 lat. Na samym wejściu do naszych dzieci zostajemy najczęściej wciągnięci przez nich w zabawę. Mogli by tak bez końca, dlatego w pewnym momencie przejmujemy pałeczkę i prowadzimy katechezę. Osoby trochę starsze czekają na naszą pomoc w odrabianiu zadań domowych. Przychodzimy także w każdą niedzielę, żeby zabrać naszych podopiecznych na spotkanie z Panem Jezusem.

Czas spędzony w domu dziecka zawsze przemija w radosnej i przyjaznej atmosferze.

Grupa dworcowa

Grupa Dworcowa, to grupa kleryków która chce wyjść do biednych i bezdomnych aby im pomagać. Wychodzą na Dworzec kolejowy oraz na ulice i tak rozpoczęła swoją działalność Grupa dworcowa, działająca w naszym seminarium do dziś.

Nasza posługa ma już jednak inny charakter. Nie wychodzimy na dworzec, aby spotkać się z bezdomnymi. Obecnie pomagamy w domu Sióstr Misjonarek Miłości w Katowicach. Prowadzimy wraz z siostrami katechezy, zabawy i spotkania dla dzieci, młodzieży i dorosłych. Organizujemy różnego rodzaju akcje okolicznościowe (Mikołaj, Dzień Dziecka).

Nasz działalność nie kończy się jednak tylko na posłudze w domu Sióstr Kalkutek. Staramy się również pomagać osobom bezdomnym i ubogim spotykanym na co dzień. Zamienić z nimi parę słów, kupić coś do jedzenia, lub wskazać miejsce gdzie mogą udać się po pomoc. Co środę w godzinę Miłosierdzia prowadzimy wspólnie z Siostrami adoracje Najświętszego Sakramentu dla bezdomnych i ubogich w katowickiej Archikatedrze. Bardzo cieszy nas zawsze liczna frekwencja na wspólnej modlitwie.

Uwieńczeniem naszej pracy jest tradycyjny, organizowany rok rocznie „Sylwester dla bezdomnych”. Kiedyś odbywał się on na dworcu kolejowym, lecz kilka lat temu został przeniesiony do domu Sióstr przy ul. Krasińskiego. Spotkanie to jest połączeniem modlitwy i rozrywki. Spotkanie to udaje się zorganizować dzięki pomocy wielu sponsorów którym jesteśmy bardzo wdzięczni. Co ciekawe również wiele młodych osób włącza się w to piękne dzieło. Bezinteresownie przychodzą, bo chcą tę noc sylwestrową spędzić z osobami ubogimi od których możemy się wiele nauczyć.

Hospicjum

Wśród nas jest wiele ludzi, którzy czekają na Chrystusa. Niektórzy z nich znajdują się w hospicjum im. Jana Pawła II w katowickim Parku Kościuszki. Prawie codziennie z naszego seminarium wychodzi diakon lub akolita, by zanieść chorym i cierpiącym Chrystusa w postaci eucharystycznej. Obrazem naszej posługi może być Maryja , która ze swoim Synem udaje się  do Elżbiety, by jej usługiwać. Staramy się towarzyszyć chorym w ich cierpieniu. Obrazem tego wymiaru posługi może być postawa Maryi stojącej pod krzyżem, na którym umiera jej Syn. Współcierpi Ona razem z Chrystusem na górze Golgocie. Gdy przychodzimy do hospicjum zazwyczaj prowadzimy krótkie nabożeństwo, by razem z podopiecznymi po prostu się pomodlić. Najczęściej jest to koronka do Bożego miłosierdzia, gdyż jesteśmy tam w okolicach godziny 15. Później idziemy z komunią świętych do chorych. Chcemy z nimi również trochę pobyć, porozmawiać. Przy wyjściu zawsze zamienimy parę słów z pielęgniarkami, które zawsze są skore do rozmowy.

Stowarzyszenie SPES

Przekazywanie orędzia ewangelicznego najczęściej przybiera formę głoszenia Słowa Bożego. Są jednak środowiska osób, dla których nawet najprostsze tłumaczenie nauki chrześcijańskiej jest trudne do zrozumienia. Jest to społeczność osób z niepełnosprawnością intelektualną. Dlatego nasza grupa skupia się przede wszystkim na byciu z osobą, towarzyszeniu, uśmiechu, pomocy w prostych czynnościach. Przez to przebywanie, odnajdujemy niejednokrotnie ukryte piękno i głębie tych osób.  I często doświadczamy więcej miłości niż sami byliśmy w stanie okazać.

SPES to oficjalne katolickie stowarzyszenie, które działa na rzecz osobom niepełnosprawnym. Grupa klerycka, która uczestniczy w spotkaniach tej wspólnoty jest najdłużej istniejącą w seminarium grupą zewnętrzną. Członkami grupy są osoby z upośledzeniem umysłowym (podopieczni), rodzina oraz asystenci (młodzież szkół średnich, studenci, klerycy WŚSD oraz inne osoby dobrej woli). Nasza wspólnota w ramach sobotnich wyjść uczęszcza na spotkania realizowane w 3 punktach przy katowickich parafiach:

„Koszutka” przy kościele Najświętszego Serca Pana Jezusa (ul. Misjonarzy Oblatów 12)

„Giszowiec” przy kościele św. Barbary (ul. Młodzieżowa 10)

„Załęże” przy kościele św. Józefa (ul. Gliwicka 76)

Poza cosobotnimi spotkaniami uczestniczymy w innych wydarzeniach: Co roku cieszymy się z naszymi podopiecznymi i ich rodzinami na Święcie Wspólnoty, czyli spotkaniu kolędowym w naszym seminarium. Na tym spotkaniu zawsze jest obecny abp Wiktor Skworc; W każdym roku, w budynku naszego gmachu seminaryjnego odbywa się spotkanie rekrutacyjne do wolontariatu, zachęcając młodych ludzi do podjęcia bezinteresownej służby z siebie; Mamy także okazje uczestniczenia w Wielkopostnym Dniu Skupienia dla SPES, który gromadzi wszystkie wspólnoty w Kościele przy parafii św. Barbary na Giszowcu; Wiosną każdego roku mamy okazję uczestniczyć w pielgrzymce do jakiegoś sanktuarium w Polsce. Jest to zawsze okazja aby przy pięknej pogodzie i dobrej atmosferze spędzić czas i poznać naszych podopiecznych oraz ich rodzinę; Nasze zaangażowanie wyraża się także w wyjazdach na zimowe i letnie obozy terapeutyczne. Właśnie wtedy możemy zobaczyć jak wygląda codzienność osób niepełnosprawnych i to nie tylko z małego wycinka.

Dla nas samych, jako osób przygotowujących się do kapłaństwa, styczność z tymi osobami, jest szansą na zrozumienie specyfiki upośledzenia umysłowego. Jest także okazją, aby uczyć się ofiarności i bezinteresowności w miłości na wzór Jezusa Chrystusa.

Grupy kleryckie